یک زمین بدون زباله

نسخه قابل چاپنسخه قابل چاپارسال به دوستانارسال به دوستان

 

در ادامه سعی شده تا برخی از ضررهای استفاده از مواد پلاستیکی و تاثیرات مخرب آن بر محیطهای طبیعی و زندگی انسان بیان شود.

 

پلاستيك، زباله‌ايي كه بازيافت نمي‌شود

 

پلاستيك، زباله‌ايي كه بازيافت نمي‌شود

يكي از مواد مصنوعي كه توليد آن در انواع و كاربردهاي مختلف روز به روز در حال افزايش است، پلاستيك و تركيبات پلاستيكي است.
پلاستيك كه يكي از بهترين مصنوعات بشري محسوب مي‌شود هم اكنون به معضل بزرگي براي محيط ‌زيست و بشر امروزي تبديل شده‌است.

 


اطرافمان پر از پلاستيك شده است!

به هر نقطه‌اي كه مي‌رويم حتي در بعضي اوقات در دل طبيعت اين ماده به عنوان نشانه‌اي از حضور بشر در آنجا بر جاي مانده‌ و مشكلاتي را نيز به ارمغان آورده كه بارزترين آنها آلودگي‌هاي بصري و زيست محيطي و خسارت‌هاي جبران‌ناپذير بر آب، خاك، هوا و جانداران است. پلاستيك از عمده‌ترين آلاينده‌هاي محيط‌زيست است.

 

ايران يكي از پنج كشور اول دنیا در مصرف ظروف يكبار مصرف است. ميزان مصرف اين ظروف باعث شده است تا آسيب جدي به محيط زيست وارد آيد و خطراتي از اين لحاظ كشور ما را تهديد كند، زيرا ۳۰۰ تا ۵۰۰ سال طول خواهد كشيد تا پلاستيك ها به چرخه طبيعت باز گردند. همچنين وجود مواد نفتي در اين ظروف كه در مجاور چربي و گرما آزاد مي شوند باعث به خطر افتادن سلامتي افراد جامعه خواهد شد.

 

انباشت زباله در اطراف ماسوله
انباشت زباله در ارتفاعات اطراف ماسوله تابستان 88

 

ازدياد مصرف اين ماده طي دو دهه اخير به‌طور فزاينده‌اي در جهان محسوس است. براساس برآوردهاي صورت گرفته همه ساله بيش از يكصد ميليون تن پلاستيك در دنيا توليد مي‌شود. علت آن نيز توسعه صنايع پتروشيمي و نفت و تغيير در الگوهاي مصرف بشر است. كشور ما نيز به خاطر داشتن منابع نفتي و توليدات پتروشيمي فراوان، يكي از عمده‌ توليد‌كنندگان و به تبع مصرف¬کنندگان مواد پلاستيكي به شمار مي‌رود. در ايران ساليانه مقادير زيادي لوازم پلاستيكي توليد مي‌شود.

 
مواد پلاستيكي موادي هستند كه از مولكول‌هاي بزرگ مواد آلي به‌طور مصنوعي و از طريق واكنش‌هاي ويژه تهيه مي‌شوند. اكثر پلاستيك‌هاي معمول در بازار از فرآورده‌هاي نفتي و زغال سنگ توليد شده و غيرقابل بازگشت به محيط هستند. به علت سبكي وزن و عدم شكستگي و همچنين هزينه مناسب توليد، استفاده از پلاستيك امروزه بسيار رايج است.

 
مواد پلاستيكي داراي ارزش حرارتي بالايي بوده و از نظر بيولوژيكي تجزيه آنها به سختي انجام مي‌گيرد، باكتريها به ندرت آنها را مورد حمله قرار مي‌دهند به طوري كه اين مواد مدت بسيار طولاني بدون تغيير در كمپوست برجاي مانده و به آساني از بين نمي روند. استفاده از اين مواد در سال‌هاي اخير جهت ساخت ظروف يك‌بار مصرف و... افزايش يافته است.

 

پلاستيك، زباله‌ايي كه بازيافت نمي‌شود


عددها به صدا درمی‌آیند:

  • 76 درصد زباله‌ها را شهرنشينان توليد مي‌كنند.
  • تجزيه اشيای پلاستيكي در طبيعت 300  تا 500سال طول مي‌كشد .
  • جایگاه وضعيت محيط زيست ايران در ميان 146 كشور دنیا، رتبه 132 است.
  • هزينه جمع‌آوري و دفن هر تن زباله، 350 هزار ريال است.(در سال 1387)
  • هر تن زباله علاوه بر توليد 400 تا 600 ليتر شيرابه، حدود 400 مترمكعب گاز گلخانه‌اي دي‌اكسيد كربن نيز از خود متصاعد مي‌كند.
  • زباله‌هایی همچون پلاستيك، هيچ‌گاه تجزيه نمي‌شوند و كيسه‌هاي نايلوني به طور متوسط 500 سال در محيط باقي مي‌مانند.
  • سالانه 5/2 میلیون تن زباله خشک در تهران تولید می‌شود.

 

ساز و كار ذاتي و دروني طبيعت و توانايي خود تنظيمي آن، نمي‌تواند بر مشكلات ناشي از آلاينده‌هاي نوظهوري كه سنخيت چنداني با طبيعت ندارند، غلبه كند. بشر براي اين كه بتواند محيطي راحت و آرام براي خود بسازد، بايد همواره همراه و هماهنگ با طبيعت گام برداشته و از منابع و ذخاير آن به‌طور متعادل بهره‌برداري كند.

 

 

Adventure and Trekking Tours in Iran | Trekking and Climbing Tours